Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

ο χρόνος πιέζει
















 

Ο χρόνος κυλά βασανιστικά.
Τα λεπτά φαντάζουν αιώνες.
Η μορφή σου αλλάζει, όσο αλλάζει θέσεις 
και το φεγγάρι μέχρι να πάει για ύπνο.
Πόσο χρόνο χωρά η κάθε σου κίνηση;
Πόση σιωπή σε ένα λε πτό;

Μετράς. Πάντα μετράς.
Αντίστροφα πολλές φορές.
Χάνεις. Τα μικρά. Τα σημαντικά.
Σιχτιρίζεις το χρόνο. Τα έχασες.
Οι δείκτες μεγαλώνουν – όπως είπες.
Μας πλακώνει η αναμονή.
Οι σκέψεις συμπιέζονται.
Οι λόγοι δεν έχουν λόγο.
Οι σκηνές δεν χωράνε.
ΔΕΝ χωράνε ρε πούστη μου!

Ο χρόνος είναι και πάλι στη γωνία.
Φωνάζει τ’ όνομά σου. Πάντα αυτό φώναζε.
Πολλές φορές, στέκεται απλά και με κοιτάζει.
Μου δίνει στα χέρια το τετράδιο που γράφω τις φράσεις σου.
Αυτές τις πρώτες με τα αιτιακά πλέγματα
με την ανόητη έννοια της συγχώρεσης 
και με το "έχεις το διαπεραστικό βλέμμα του ιατροδικαστή"
Όλα αυτά τα ηλίθια που ποτέ δεν παραδέχτηκες 
και ποτέ δεν προσπάθησα..

Κι αλλάζεις όνομα για να σε μετράει ο χρόνος δυο φορές
να προλάβεις να τα κάνεις όλα.
Να προλάβεις.
Να τα κάνεις όλα.
Και φοβάσαι.
Γιατί από αυτό το υπέροχο αφηρημένο κάτι
μπορεί να γίνεις ένα συγκεκριμένο τίποτα.
Σε τρομάζει το τίποτα.
Δεν είναι μετρήσιμο το τίποτα.
Πόσα τίποτα χωράνε στο χρόνο μου;
Μην στριμωχτείς, προσπαθώ.
Είναι δύσκολο όμως, ο χρόνος πιέζει
το ξέρεις;

Κι έχεις χρόνο.
Και δεν γράφεις όλα αυτά που θα έπρεπε να γράφεις.
Παρά μόνο μια πρόταση, κι αυτή συναισθηματικά μισή.
Και πρέπει να ξοδέψω τα λεπτά μου με το να παρακαλώ 
θεούς και δαίμονες  για να εκμεταλλευτείς τα πάντα γύρω σου
μέσα σου, πάνω σου..

Ο χρόνος τελειώνει... Κουράστηκα.
Η κατάσταση είναι άρρωστη και δεν πάει για πολύ αυτό το θέατρο.
Ο χρόνος πιέζει.
Πόσα τίποτα χωράνε στο χρόνο μου;
Γίνε κάτι.
Πάρε ένα ρόλο.
Ο χρόνος πιέζει.
Κι η μορφή σου αλλάζει. Γρήγορα. Πολύ γρήγορα.
Και δεν μοιάζει σε αυτό που ήξερα κι έβλεπα.
Αυτό που ήξερα κι έβλεπα το κατέστρεψα είπες.
Πως σε λένε επιτέλους και ποια είσαι;

Ο χρόνος πιέζει..



 starges 


 

9 σχόλια:

  1. ο χρόνος πιέζει .....πάντα πίεζε και εγώ πίεζα πάντα ανθρώπους καταστασης για να βρεθώ μόνη με το χρόνο που το μόνο που κάνει είναι να τρέχει . Είναι υπέροχο αυτό που έγραψες ...σε ευχαριστώ που μου χαρίζεις όασης ανάγνωσης ...καλό βραδύ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μηδενίζει της καρδιάς μας το κοντέρ
      όταν ο χρόνος πιέζει το όνειρο..
      κι ύστερα.. όλα γίνονται σαν προσευχή!!
      καλό ξημέρωμα Αφροδίτη

      Διαγραφή
  2. Ο χρόνος που πιέζει. Ενας χρόνος αντισυμβατικός, που δεν μετριέται με ρολόγια. Για τον καθένα μετράει διαφορετικά. Ισως τον μετράει η καρδιά. Σε άλλους με αργόσυρτα, αδύναμα τικ τακ, σε άλλους με ξέφρενους ρυθμούς. Και χωρίς να υπάρχει έστω το 141 να σου πεί "στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι...". Για να συντονιστούν. Τα τικ με τα τακ.
    Καλό σου βράδυ καλέ μου φίλε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πόσο δίκιο έχεις φίλε μου..
      προσυπογράφω όσα λες σε κάθε λέξη!!!

      Διαγραφή
  3. "Γιατί από αυτό το υπέροχο αφηρημένο κάτι
    μπορεί να γίνεις ένα συγκεκριμένο τίποτα."
    πολύ πολύ όμορφο!!!
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κι εδώ εξαντλείται ο εγωισμός μου
      στη διεκδίκηση του γκρίζου.. πρωινό φιλάκι
      σου στέλνω

      Διαγραφή
  4. Ενα απο τα πιο ομορφα δοσμενο κειμενο που μιλαει καποιος για τον εαυτο του...
    Απολαυσα τις συναισθηματικες σου διακυμανσεις!
    Το'χεις,starges!!! Το'χεις κ ανοιγε τα ματια του μυαλου σου να το βγαζεις προς τα εξω!!!
    Πριν ακουσεις τη φωνη του παπαγαλου να φωναζει "Τελος χρονου! Τελος χρονου!!!!"
    Τοτε θα'ναι αργα. Τωρα,ξερεις,προλαβαινεις!!! Η τελευταια ζαρια δεν παιχτηκε ακομα!!!!
    Καλο βραδυ.... ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόνο μη μου κόβεις τα φτερά του παπαγάλου
      γιατί μόλις άρχισαν να ξαναβγάζουν πούπουλα..

      Διαγραφή

Τα σχόλια που δημοσιεύονται, εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Ο διαχειριστής του Blog, δεσμεύεται να δημοσιεύει τα σχόλια σας, απαντώντας ή μη το περιεχόμενο τους. Παρόλα αυτά, δεν θα δημοσιεύονται συκοφαντικά, ειρωνικά ή υβριστικά σχόλια.